Code 128 barkod oluşturucu

Karakter kümesi, alt kümeler ve uzunluk kuralları

Code 128 verileri, birbirinin yerine geçebilen üç karakter alt kümesiyle kodlar. Subset A büyük harfleri, rakamları, noktalama işaretlerini ve ASCII denetim kodlarını kapsar. Subset B hem büyük hem küçük harfleri, rakamları ve noktalama işaretlerini kapsar — insanların okuduğu etiketlerin çoğunda kullanılan alt küme budur. Subset C yalnızca sayısaldır, ama her simge karakterine bir basamak yerine iki basamak sığdırır; bu da uzun sayı dizilerinin uzunluğunu neredeyse yarıya indirir. İyi bir kodlayıcı, sonuç yazdığınız veriye göre olabildiğince kompakt kalsın diye barkodun ortasında alt kümeler arasında kendiliğinden geçiş yapar.

Uzunluk sınırları

Standartta yazılı bir üst uzunluk yok: pratik sınır barkod türünün kendisinden değil, etiketinizin boyutundan ve okuyucunun alan derinliğinden gelir. Yaklaşık 20–30 karakterin üzerindeki diziler gözle görülür biçimde genişlemeye başlar, bu yüzden etikette kodlayacağınız veriye yetecek kadar yer bırakın.

Sağlama toplamı

Code 128 her zaman yerleşik bir sağlama toplamı taşır — modulo 103 ile hesaplanan bir sağlama karakteri — ama onu hiç görmezsiniz ve yönetmeniz gerekmez. Kodlamanın bir parçası olarak kendiliğinden hesaplanır ve yazdığınız karakterlerden biri değildir. GTIN ailesinden EAN-13 ya da UPC-A gibi biçimlerden farkı da buradadır: orada kontrol basamağı, çubukların altına basılan, görünen bir rakamdır. Okuyucu, okuma sırasında bu toplamı yeniden hesaplar ve tutmayan simgeyi eler; böylece zedelenmiş bir Code 128 neredeyse her zaman yanlış veri döndürmek yerine hiçbir şey döndürmez.

Code 128 nerede kullanılır

Code 128, bir barkodun sabit biçimli bir perakende numarası yerine serbest metin taşıması gereken her yerde karşımıza çıkar: sevkiyat ve lojistik etiketleri (GS1-128’in temelindeki barkod türü budur), stok ve demirbaş etiketleri, hasta bileklikleri, etkinlik ve konferans yaka kartları, kütüphane kartları, iç SKU ya da parti numarası etiketleri. Kasa okuyucusunun okuduğu biçim nadiren Code 128’dir; orada beklenen EAN-13 ve UPC-A’dır — raf ürünü olmayan her şey için Code 128’i, raf ürünü olan her şey için perakendeye özel bir barkod türünü kullanın. Sanayide takımları, montaj gruplarını ve test kayıtlarını da sık sık bu tür tanımlar, çünkü önceden hiçbir kayıt gerektirmeden her tür iç numaralandırma dizisini kabul eder.

Boyut ve baskı önerileri

Code 128’in en küçük sessiz bölgesi — çubukların iki yanındaki, üzerine hiçbir şey basılmayan boş beyaz alan — en dar çubuk genişliğinin, yani X boyutunun 10 katıdır. 0,25 mm’lik yaygın bir X boyutunda bu, her iki yanda yaklaşık 2,5 mm’lik temiz bir kenar boşluğu eder. O boşluğun içine metin, çerçeve ya da başka bir barkod taşırmak, ekranda kusursuz görünen bir kodun baskıdan sonra okunmamasının en sık nedenlerinden biridir.

Baskı önerileri

El tipi ya da sabit bir okuyucunun güvenilir biçimde okuyacağı etiketleri 300 dpi ya da üzerinde yazdırın — termal transfer yazıcılar ve lazer yazıcıların çoğu bunu sorunsuz yapar; ucuz bir mürekkep püskürtmeli yazıcı ise dar çubukları yanlış okumalara yol açacak kadar dağıtabilir. Bir barkodu tasarlandığı boyutun yaklaşık %80’inin altına küçültmeyin ve çubukları beyaz ya da açık zemin üzerinde tam siyah tutun; düşük kontrastlı birleşimler (beyaz üzerine açık gri, beyaz üzerine kırmızı) göze düzgün görünse de okuyucular bunları okuyamaz.